Beni en çok yokluğun seviyor, biliyor musun?
Yastığıma bıraktığın sessizlikten öğreniyorum bunu.
Sana ulaşamayan ellerim, kendi gölgeme dokunuyor artık.
Ama yetmiyor, hiçbir şey yetmiyor sensizlikte.
Kalabalık bir şehrin ortasında, bir otobüs durağında,
Ya da ıssız bir sahildeyim sanki.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta