Hiç Kimse Şiiri - Ece Merve Asat

(Başkalarının çirkinliğinden pay biçip, güzelliğini sunar. Oysa ne tanıdıktı çirkinlik. Suskunluğunu esir almıştı.)
(yanlış hayatların doğrusudur. Köylüdür köylü. Karışıklık zaman alır. Köylüdür köylü) .
Hayat tek değil.
Devamı çok…
Kelimesi yok bazen insanların, bazen öyle bir tanımlar ki kelimeler insanları; susturamazsın.
Sessiz çığlıkları vardır.
Okuyan anlar dinleyen anlayamaz.
Zamansaldır çizgiler.
Tanımları doğru olmaz.
Çevir kafanı hemen!
Gördüğün şey karşındaki değil! Tam da sensindir.
(Çocuğu için avucunu açar. Dilenmek değil. Dilektir. Anlayan olmaz para veren çok.)
İçinden söylenir…
’Oysa yere düşürdüğün bozuk parayım ben! Eğilip alsan aptal bırakıp gitsen küstah olursun.’ Kimi kimselerin, kimsenin görmediği hiç kimsedir.
O bir dilencidir.
Boş verin sevmeyi içinizi onun güzelliğiyle dolduramıyorsanız ve sigara içmeyin içinize çekemeyecekseniz.