Yalnızlık bana kalsa da o mahşer kalabalığından
Hayalin bana kalsa da silinirken resmin parmaklarımdan
Ve izleri bana kalsa da bu aşkın yüzümde yorgun uzayan
Bu ayrılığa inat doğacağım sevgilim
Doğacağım sensiz ufuklarımdan!
Ne özümce tam ne sözümce; aç ve yarım kalayım ölesiye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta