Eski mahallemi seviyorum ben.
Masumiyeti, eskimeyen dostlukları, tek katlı bahçeli evimizi...
Top oynadığımız toprak sahayı, tombul yanaklı bakkal amcayı,
Orada bıraktığım çocukluğumu seviyorum ben.
Komşularımız ne candandı.
Keyfimizi birlikte sürer, her halden anlarlardı.
Kalbimiz bir, dilimiz ortaktı.
Ben gidince hüzünler bırakırım
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.
Devamını Oku
Bu senin yaşadığındır
Bir ev sıkılır kadınlardaki
Bir adam sıkılır kadınlardaki
Seni sevmek bu kadar mı
O benim yaşadığımdır.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta