içimde ölü bir kurdun cesedini yerdi çakallar,
hiç ölmemiştim fakat her mezar taşında adımı görürdüm
sen öteki aşklarından bahsederken
kadıköy’deki evimin duvara bakan balkonunda.
karıncalarımla birlikte taşındım ben o evden sonra
balkon çiçeklerimi bıraktım, bakır demliğimi, mezar taşlarımı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta