Bu kasaba hiç değişmemiş
Aynı bıraktığım gibi...
Vurdumduymazı yine vurdumduymaz
Dedikoducusu yine dedikoducu
Hem adama da sorarlar,
niye değiştin diye, değil mi?
Bu kasaba hiç değişmemiş
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Daha ne değişsin o kasabada.., dünün güzelliği bugünün çirkinliği olmuş...Az şey mi... Kültür erozyonundaki geri bıraktırılmış toplumların yapabildikleri tek değişim de zaten bu oluyor... Ellerindeki son güzellik kırıntılarını çirkine çevirmek ki buna insanları da dahil...
Değişik ama doğru bir konu seçimi...
Kaleminize sağlık sayın Silvan Güneş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta