KAYBOLAN İNSANLIK
Hiçbir şey istemiyorum ben bu dünyadan,
Kaybolan insanlık bulunsun yeter.
Altın, gümüş, makam değil muradım,
Bir selamda samimiyet olsun yeter.
İnsanlık ne çektiyse,
Adam gibi görünüp
Yirmi yüzlülerden çekti.
Gülüşü başka, sözü başka,
Kalbi karanlık geceden seçti.
Dost görünüp sırtından vuran,
Hak deyip harama uzanan elden;
İnsanlık yoruldu artık,
Maskeli merhametlerden.
Ben bir lokma aş isterim helâlden,
Bir yudum su, alnı ak bir terden.
Eğer insan kalacaksa bu dünya,
Kurtulsun sahte yüzlerden.
Tural der ki:
Ne servet, ne şan, ne saltanat,
Vicdan olsun miras yeter.
Hiçbir şey istemem bu dünyadan,
Kaybolan insanlık bulunsun yeter.
Ömer TURAL
Ömer TuralKayıt Tarihi : 6.3.2026 06:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!