Neyin suskunluğu hâlâ bu?
Boğazımız da düğümlenen o haykıramadığım,
beni çıldırtan bu sesizlik,
belk ki hıçkırıklar dökülür şimdi dudaklarımızdan
yüzüne astığım o kesik gülümsemelerden
Bırak! İçi boş kalsın fikir zindanlarımın,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta