Sen…
Hiç bilemezdin
Ne kadar beklemiştim
Her vakit sükûnet içinde niyaz ettim
Sabrı öğrendim, kanaat etmeyi dert edindim
Olsun bugünler geçer, bizde bir gün güleceğiz dedim
Kendi kendine teselli vermeyi hiç ihmal etmedim
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta