küçük bir çocuğun gülüşünde gör beni,
bir martının kanadında,
sonbaharda yere düşen sarı yaprakta gör beni,
belki yağan yağmurla birlikte,
bir damlada ben olurum düşerim saçlarına,
pencerene konan bir serçe olurum belkide,
esen ılık rüzgarla yüzünü okşarım belkide,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta