Bazı akşamlar,
sebebini hiçbir yere bağlayamadığım, ne bir ayrılığa ne bir ölüme ne de yarım kalmış bir hikâyeye yükleyebildiğim bir sıkıntı gelip oturuyor içime; sanki yıllardır kullanılmayan bir odanın penceresi açılmış da içeride biriken bütün tozlar, bütün eski sesler, bütün unutulmuş yüzler aynı anda havalanmış gibi.
O vakit anlıyorum,
insanın en büyük yalnızlığı yanında kimsenin olmaması değil, kendisine ait olduğunu sandığı kalbin birdenbire yabancı bir eve dönüşmesidir; odalarını tanıdığı hâlde içinde kaybolduğu, kapılarını bildiği hâlde çıkışını bulamadığı bir ev.
Sevgilim yalan söylersem sana
Kopsun ve mahrum kalsın dilim
Seni seviyorum demek bahtiyarlığından
Sevgilim yalan yazarsam sana
Kurusun ve mahrum kalsın elim
Devamını Oku
Kopsun ve mahrum kalsın dilim
Seni seviyorum demek bahtiyarlığından
Sevgilim yalan yazarsam sana
Kurusun ve mahrum kalsın elim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta