Hiç Şiiri - Özge Can

Hiçkimse,
Hiçbir şey vazgeçilmez değildi
Gülüşü de sana bakanın
Ölüşü de keza günebakanın
Kazaydı ya geliyorum diyemedi
Hükümsüz kılındı
Çıktı kınından sivri ucu
Boğazının düğümüne dayandı
Yolculuk başladı bayır aşağı
Göğsüydü, kuşağıydı derken
İki arada bir derede karın ağrısı
Göründü öteden bir duman
Külleri uçuştu.
Susuştu
Pusuştu
Tutuşuştu
Yanıştı derken
Sağı solu katran karası
Açtı mı şöyle bir kanatlarını
Uçtu mu süzülürcesine hezarfen
Dehlizlerden labirent
Gökyüzünden placebo
Çırpışından kanadından nar
Sobe kıskıvrak en derinini nakletmekten
Nakşedilirsin papirüslerin liflerine
Sızarsın damar damar
Nihayetinde ilk düşenin sızlar.
Selam ver ondan geceye.
Adının geçtiği hiçbir heceye.