Dokunma yaralarıma ; artık acıtamazsin ...
Dokunma ne olur bırak zaten zor iyileşiyorum...
Eskiden olsa sen bana dokunduğunda ; yaralarımı gösterirdim korkmadan ...
Gözlerim kapalı yaralarımı sana emanet etmiştim ...
Gökyüzüne bakardım heyecanla ; binlerce kez Allah'a şükrederdim sonra sana bakardım ; gözlerimdeki saf aşkı gör diye çırpınırdim ; belki görürsen içindeki mutluluğu söndürmeye kiyamazsin ; ruhumu karanlıkta birakmazsin diye ....
Ben senin ellerini tuttum ; gözlerindeki karanlığı görmeden ...
Nerden bilebilirdim; beni her sevişinde ; ruhumun bir parçasını daha keskin cam parçalarınla kesip durmadan kanatacağini...
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta