Dimağımın kıvrımları labirent bir yol.
Kışı iple çekerken,
çiseleyen güz akşamı.
Çiy taneleri saçlarımda,
sarkaç gibi her salise yere çarpmakta.
Oksijen tüpüne bağımlı,
bir hasta.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta