bilinmeyensin dedi
yaşam gibi dedim
varlığı hiç edersin dedi
hiçliğin varoluş biçimiyim dedim
gidiyorum dedi
gelişini hatırlıyor musun? dedim
geldiğim yeri bilmiyorum dedi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ama bavulu hazırdı ve gitti tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta