Mutluluğa vaktin olmayacak gecenin sükutunu içerken...
Yalnızsın,tek başına ve kimsesiz.
Her arayışta devşirilesi acılar dökülür yollarına.
Yollar bos,
boşlar kimsesiz,
kimsesizler sensiz,
sensizler ölü...
Kimseler bilmedi belki acı çektiğini,hayatın en acıtan yani oldu senin için... Gözlerinden dökülen inci taneleri hasret kaldi hanelerine..
Bilinmezlığe bürünmüş sır gibi ömrün, okuyanı anlamaz seni.
Sonunda
Gideceksin gec kalınmış bir ölüm gibii...
Tutamayacak ellerim ya da elleri,
Yetişemeyecekler bildikleri sonrası bir hiçken
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta