Gün uyuyor penceremde
Ayak uçlarına basıyorum karanlığın
Terk etmesin diye avuçlarımı kokun
Sefil ayışığını da alıp koynuma
Uzanıyoruz b/oynuna kadınlığımın
Vaktidir
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var



