Umut edip beklemekti, kimliği belirsiz yarınları
Sabah uykularımın derinliği, yokluğundan ibaret
Uykusuz gecelerin, sebepsiz bekleyişi
Acılarımı koymaya yer bulamadığım, yarınlara işaretti.
Vakitsiz karardı günler, vakitsiz indi ceylan su başına
Ne güne isyan edebildim, nede geldiğim oyuna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta