'som yalnızlığa...'
külün sıcaklığı alışana dek,
bi arı sokması
bir an soğuması
külün varlığı...
ve denge'de kaybolan...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




ve yok olan resmi versallamış tırmandırıcı denge.memleketin yalnızlığı ancak çoklukta anlaşılırdı zaten.bereketli tümceler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta