güzel bir kadındı…
soyutlamış kendini her bir incelikten,
bir boşunalığın ta kendisiydi…
kocamandı gözleri..
otobüsün tıka basa dolu oluşu,
onun hayattaki yalnızlığının sarsıntısı,
ve tıkış tıkış kederi olmuştu..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
