Bir kitapçı dükkanındayız seninle.Baktığımız kitaplar hep sevgiyi anlatıyor.Ben beline dolamışım kolumu ve gözlerim gözlerine dalıyor...
Derinliğinde kayboluyorum.Bu kitapçıdan çıkmayı hiç istemiyorum...
Sanki çıkar çıkmaz bitecekmiş her şey ve uyandırılacağım.Sımsıkı sarılıyorum sana...
Sen gülümsüyorsun, sonra dışarıya çıkıyoruz.Yağmur yağmış İstanbul'a.Bir ağaç bırakıveriyor yapraklarını sonbahara hediye.Ve bir köprünün ortasındayız.Ben dudağına bir öpücük konduruyorum...
İçimde birdenbire büyüyor yine o korku.
Dudakların daha soğuk sanki ve sarılışın.
Birşeyler var.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta