Acınısını nerde taşıyacağını bilemedi insan hiçbir zaman ,
Atsan atılmaz... Satsan satılmaz ve rengi nedir hiç bilinmez,
Önce tende taşımaya karar verdi.
Ne etler dayandı buna nede güçlü kemikler hepsi sırayla eridi,
Beyin zar zor kendine yetebilirken... Kalpte taşımayı denedi insan..
Düşünemiyor diye yapılmamalıydı ona bu haksızlık.
Hiç bilemedi hiç...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta