Senmiydin? kapıyı sevdiğimi bilerek kapatan.
Senmiydin? yüzüme sessizliğini hırçınca vuran.
Söyle, senmiydin yar yüreğimi boğarak darlayan?
Sendin değil mi? ateşe atarcasına kalbimi harlayan.
Sen, esmer teninle gülüyordun hep, dişleri dışarıda.
Ben karanlıklarda şiirler yazıyordum, ışıklara kadar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta