Uzatıp da kafamı bir uçurum ucundan
Bakar gibi bakıyorum sır dolu maverama
Kurtarıverip yakamı hayatın kıskacından
Son vermeliyim belki de zavallı macerama
Keskin kayalıkların davetine icabet
Düşsem mi sonsuzluğa boşlukta kanat kanat
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta