Tozlu raflarda unutulmuş bir kitabın neşesi
Daldı birden yüreğimin karanlık umutlarına
Hayallerimin gölgesinde beklerken güneşi
Sardı cesaretim kalbimi kaplayan kara kışlara
Doğrular önüme bir bir dizilmişken amansız
Kapattım dünyamı bir kara kalem çalışmasına
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta