Kapalı kapılar arkası
Göstermez kimseye olanı biteni
Birbirine dolaşmış onlarca acı yumağı
Muhakkak birinin boynuna takılır hayat ilmeği
Bazen bir masal olur hayat
Hayat bu insan oyunu
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




her hane kapalı bir kutu. herkes kendi yumağını açmakla meşgul. dertsiz kul dermansız dert olmaz. kullar sabretmeli.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta