Güneşin son ışıkları dalgalanırken suda
Depreşmek için bekler dertler pusuda
Neler takılır kalır aklıma neler maziden
Bir sızı düşer sol yanıma birden.
Üstüme çöker sanki dört duvar tavan
Tat,tuz kalmadı artık her şey yavan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta