Küçük beşiğindi beni çileden çıkartan.
Hani iki kısımdan oluşuyordu,
Hani demir parmaklıkları vardı..
Üst kısımda sallanarak uyunurdu,
Altta atman içinse,büyümen gerekiyordu..
Ve sahibi sendin,her iki kısmın.
Sallanmakta yoktu gözüm elbet,kocaman kızdım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta