Tenimde kırılan hıçkırık
dudaklarının kuyusuna düşmeden önceydi
maraz bir yalnızlığın söylediklerine inandık
sebep olacağım söze kandıktan hemen sonraydı
imâydı sesim yüzüne
kurulmuş bir saat gibi duruyordu hata önümüzde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kalpte bir heyelan oluşturduğu kesin,okudukça...
Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta