Şiir: HEYBETLİ ÇINAR
Bir gün sordum heybetli çınara
Seni bu kadar uzun ömürlü yaşatan ne…
Koskoca çınar dallarını büktü derin bir ah çekti..
Ve anlatmaya başladı! .
Keşke bu kadar uzun ömürlü olmasaydım da’,.
İnsanların aşklarına şahitlik etmeseydim…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta