Umudum benim yarınlara gebedir her daim
Kısır kalmış bir döngünün içerisinde çocukluğumu yaşarken
Ağacımı yaşken eğmeye çalışırken kırdılar ve tomurcuğundan yeşeren bir asrın çocuklarıyız bizler Bizler ki daha anne karnında kadere çapraz bağlananlardanız fiyakalı adamlarız aslında bakmayın öyle karada gemi yürüttüğümüze
Biz ki denizde dalgaya karşı kulaç atanlardanız Merhameti taç yapıp başında taşıyan bir ümmetin çocuklarıyız yani biz balığı tutup tekrar denize bahşedenlerdeniz ve sonra da o denizde boğulup ölenlerden...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta