Heybesi omuzunda
Kahır yüklü bir zaman,
Geçer gider buralardan.
Gün çekildikçe ufuklardan
Başlar biçaret titremeler
Ağlamaklı ağaçlardan.
Ve çeker başına toprak,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Zamanın akışı ancak sizin dizelerinizi okurken hoş gelir insana
güzel...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta