Mum makamından ateş kokusuyla geldim sana
Heybemde kırk yıllık közlü sevdan
Yamalı hırkama sinmiş gözyaşlarım siyah
Sen yüreğimden kanatlanan ak güvercin...
Ritim tutunca kalp sevdaya tutuştu ruh
Kül oldu gül kokusu
Şahlandı hasret
Kesildi sus yerinden sükût
Gölgen düşünce güneş aydınlığına
Tebessümlerimde kanatlandı ölü kuşlar
Ey gönlüm şifası..!
Belirdi sinemde sensiz binlerce yıllık dalgınlık
Çehremde hasretinin toprak kaymaları
Kırma dalımı
Bırakma firaka…
Duru beyaz gecelerin hasret himmetinde u’yanıyorum sana
Kamer hüznüm asumanında bir damla ateş…
Gök kuşağı üzerinde ip atlayan çocuk gülüşlerin kirpiklerimde katre
Az evvel göçtü hüzün ve sürur
Yağmalandı karanfil kokan sokaklar
Can çekişirken umut
Esirgeme zahmetini benden
Serinletme gönlüm ateşini
Ey ar’af bakışlı
Gönlümü feryada döndüren ateş...!
Cezirler boyu çekiliyorum gamzelerine
Soldurma bahar mevsiminde
Firaka kurban verme…
20241017
0827
Oysa bazı adamlar çok severdi bilmezdi kadınlar…
Ömer Altun 2Kayıt Tarihi : 31.10.2024 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!