Devlet malı sınırlı, ne denizdir, ne sonsuz
Evreni versen doymaz, buna göz diken domuz
Kimi zaman bir kefen bile nasip olamaz.
İnsan, yavaş eriyen, şuurlu bir parça buz
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Benzetme gayet yerinde,
"Şuurlu, yavaş eriyen buz"
İnsan!
Sanıyor ki,
Şu bedava hayat, şu gösteriş,
Şatafat sonsuz!
Yok!
"Kayıverir altından" bir gün
O buz!
Tebrikler yergiye, Suphi Bey...
Çok teşekkür ederim hocam
Saygılarımla efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta