Önce fidanlar soldu zamansız
Çığlıklar gök gürültüsü dört bir yanda
Bir bir tükendi orta yerinde insanlığın
avuçlarında yudum yudum can
Söz yetersiz / Bakışlar umutsuz
Hayat deprem sancısında kıvranır
en kanlı şiddetiyle her an
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İsterse şahitliğinden vazgeçsin gören gözler
Elbet boğulacaktır mazlumun kanıyla zalimler
Şiir bütünüyle güzel.Ama bilhassa bu mısralar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta