Ölüm orucuna yatmış bir hilaldi gençliğim
En yalnız tarafımla oynardım oyunumu
Adım canset.
Düşe dizer yaprakları tığlardım eteğime
Yeşil türküler hışırdardı
Ay kız ve reyhan oynardık
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Siiriniz güzel. Fakat ölüm orucu yazildigi kadar siradan degil... O ölümü öldürmektir...
Sevgiyle..
Acı çeke çeke durmadan çoğalan bir duyarlılığın mayalanışı.... etkiledi beni, çünkü güzeldi
acıyı bal eylemek mi ,yoksa kahrolmak mı?
şiir beni bu ikileme soktu.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta