KARANLIĞI YENER IŞIK
Koşarsın av peşinde
Avların canı umrunda değil
Yavrular bekler azık
sen anasını vurursun ne yazık
Yavrular can çekişirken açlıktan
Sen böbürlenirsin avınla
Yazık yazık çok yazık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




* Hümanist içten dizelerinizi kutluyorum *
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta