hewal
ses ver
yaşadığını bilem
güneş düştü çıplak bedeninden
Kırıntıları kaldı ayak altında
Kırık dişleri kaldı uykunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Roj baş... Gelek spas...
Destê te sax be!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta