En çok da sana dokunmayan ellerimi
Her gördüğünde yırtınırcasına sana koşan
Sığınıp bir köşende kıvrılıp
Usulca kendini sana
O yekta yarenine emanet etmek isteyen kalbimi
Arştan indiğinde değil de
Sana denk geldiğinde can bulan ruhumu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta