Turgut Uyar'ın bozlak makamı gibiyim a dostlar
Yan komşudan dolan çatal kaşık sesleri eşliğinde seriyorum sofrayı her akşam
Oturup bi' kaşık sallıyorum
Sonra karşı tarafına geçip sofranın bi’ kaşık daha
Yemeden
Erkenden doyuyorum
Kendimle konuşmaya çalıştıkça
Anlatıyorum mevzu bulup bi’ konu
Karşıya geçip dinleyemiyorum
Sesim yok oluyor
Kendimle anlaşamıyoruz
Sanki körler sağırlar matinesi
Odam zehir zemberek konuşma dolu
Yaşadığım sağır sessizlik
Bozlak diyorum Turgut
Artık ağır geliyor...
Kayıt Tarihi : 2.5.2020 09:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!