Ey mel’un adam, adam gibi adamsan eğer,
Gel de şu necip milletimize bir hesap ver
Nerde? Kahpelik özünde gizliymiş meğer
İhanet edenlere bu millet vermez değer.
Kürsülerde salya-sümük daima ağlardın,
Zaman zaman sözünü Kıtmir’le bağlardın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta