Can ununu eleyip eleğini asınca,
Dört duvar arasında ruhu kasvet basınca.
Sanma ki kurtulurum, sırra kadem basınca.
Bil ki yenip içilen, ödenecek tasınca.
Beden yorgun sürekli, yaş haddini aşınca.
Nedamet tövbe gerek, nefis fikir şaşınca.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta