İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hem de uzaylarınız homeomorfiktir de. Hem sürekli, birebir, hem örten ve tersi var ve o da sürekli. Daima karşılıklı ve bitmeyen bir sevda var.
biz sadece sevmiyoruz.
Biz, aynı anlamın iki farklı ifadesiyiz.
Ve o nereye bükülürse
ben oraya tamamlanıyorum
Gibi
Öteleme ve dönme, yansıma gibi hayati hareketler içinde vazveçmezseniz her halinizde kesilecek noktalarınız çok olur. Her bir noktada ayrı çözümleriniz olur. Kesişmedik nokta kalmaz, daima kesişir durursunuz.
O zaman bizi yalnızca paralel evrenler ayırabilir…
ama ben onu hangi eksene yerleştirsem,
kalbimin merkezinde sabit kalır :)
Bu denklemin çok çözümleri var. Örnek vereyim. Bir halinin çözümü o lineerse onun size uzatabildiği ellerine bir parabol olarak kollarının ona doğru olacak şekilde yönelirseniz iki noktada kesişebilirsiniz. Bu iki noktada elleriniz tutar birbirinizi.
Bir parabol olmak zor değilmiş,
yeter ki doğru olan sen ol.
Yeter ki uzattığın elin yerini bileyim…
Kesişiyorsak, çözüm var demektir.
Ve ben bu denklemde kaybolmayı seçerim.
Zekice yorumlariniz icin tesekkur ederim ????
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta