Dünyaya öyle sıkı bağlanmışız ki,
Günü feda ederiz, unutup dünü.
Sanki cennet hak etmiş günahsız gibi,
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Koşar dururuz hep para pul peşinden.
Hak, hukuk, adaletmiş hiç dert etmeden
Tanırız çıkarımızı ta öteden.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Bireyiz, özgürüz dedik, yalnızlaştık.
Dindi, mezhepti, bölündük, parçalandık.
Kanlar döktük, can yaktık, yabancılaştık.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Kimse hatır gönül tanımaz oldu,
Uyanık, saf olanı bir güzel yoldu.
Sor fırıldağa, dünya da dönüyordu.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Ne ahlak kaldı toplumda, ne bir değer,
Herkeste bir boynuz, birbirine değer.
Dik duramazsan, derhal vururlar eyer.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Kalmadı kimsede yaşama sevinci,
Yarışta herkes, gelmek için birinci.
Kimi atatürkçü sözde, kimi dinci.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Yok aslında birbirimizden farkımız,
Mühür kimdeyse odur bizim şahımız.
Saymakla bitmez suçumuz günahımız.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Asaf der, her şey sonlu, elbet bitecek,
Mazlum zalimin yakasından tutacak,
Kısa çöp, uzun çöpten hakkın alacak.
Ne ölüm aklımızda, ne hesap günü.
Kayıt Tarihi : 23.7.2024 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!