Ey cihan!
Bigire deriyên reş û tarî
Yên di nava dilê xwe de,
Bigire şibakên xwe
Bila ronahî nekeve hundir...
Bila her kes li hev bide
Bila xwîn biherike, rondikên çavan bibarin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Birayê Erkan bi rastî ez ji xwere nabînim Helbesta te şîrove bikem. Heke tiştek li ser wê helbestê bête gotin ew jî ewe ye destê te saxbin dilê te herdem ronahî be. Ez zehf keyf xweş bûm wê helbesta te.. Bi izna Xwedayê mezin wê rojekê birayên me jî bibin yêk û em jî dê serfirazbin. Slaw û serkeftin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta