Bir gökyüzüm var benim, maviliğinde martılar süzülür
Bir denizim var yunusların çığlıkları, sıla türküsüdür
Bir beyaz yelkenlim var benim sert rüzgârı yönümdür
Bir kumsalım var kumlarında yürüdüğüm, rengi gümüştür
Bir bahçem var benim, güllerimin yareni bülbülümdür
Bir bebeğim var çocukluğumdan kalan, saçları örgüdür
Bir şarkım var benim dilime doladığım, sözleri hüzündür
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta