Zamanın yol açtığı zamansız acıları yaşamaktayım
Yaşamaktayım taaa o en derinden,hislerimden,canevimden
Ağlamaktayım kahırların en büyünden,imkasız bildiğim duygylarımdan
Damla damla erimekteyim boyun eğdiğim çaresizliğimden
Çağresizliğin en mükemelli ve kusursuzundan
Evet;
Yakınımdaydı,yanıbaşımdaydı sanki uzanıversem dokunacak,hissedecek gibiydim
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta