Baştan aşağı herşey yanlış.
Fitilsiz bir mum,siyah beyaz bir çiçek gibi.
Ağaçsız bir ormanda,çatısız bir evde yaşıyoruz sanki.
Kalemi ters tutup hayatımızı yazmaya çalışıyoruz.
Başaramayınca da kağıda,kaleme kızıyoruz.
Görmek istediklerimizi değil,görmek zorunda olduklarımızı görüyoruz.
Kitabı ters tutup okumaya çalışmak gibi.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta