Herşey Yalan Şiiri - Afşin Dualı

Her şey bir illüzyon...
Baktığın, gördüğün, dokunduğun...
Hepsi yalan...

Maskeler takılmış, yüzler hep yapay
Sevgiler sahte, saygı sanki bir detay
Herkes bir rol peşinde, sahnede bin yalan
Gözünün içine bakıp, arkandan kuyu kazan.
Çalışmalar, emekler, üretilen ne varsa
Hepsi birer taklit, dünya batıyor hırsa.
Şimdi bir de makineler çıktı ortaya, bak hele
Yapay zeka yazıyor, ruhu yok ki kelimede!
Konuşan sesler bile artık gerçek dışı
Dijital bir kış bu, donduruyor güneşi.
Gördüğün o insan, o nesne, o rüya
Koca bir yalan dalgası, yutuyor dünyayı güya.

Her şey yalan, duyuyor musun beni?
Her şey yalan, siliyor geçmişini.
Hareketler sahte, duygular hep yapay zeka
Bu yalan dünyada güvenme hiç kimseye asla!
Dönüyor bu dünya, içi boş bir dönme dolap
Tek bir gerçek var, o da beyaz bir serap...
Ölüm... Tek gerçek ölüm!

Eski bıçaklar paslı, yeni kesikler derin
Sözler kinin silahı, Sükût mazlumda kambur izi
Sözler hep havada, altı boş yeminlerin.
Ekranın arkasında herkes birer dahi
Ruhlar bomboş, kalmamış hiç sahi.
Gülüşler piksellerden, gözyaşları efekt
İnsanlık kendi eliyle yarattı bir defekt.
Kime sarılsan boşluk, kime baksan silüet
Gerçeği arama boşuna, her yer illüzyon net!
Sanal bir cennet vaadiyle kandırılan nesiller
Bir gün uyanacak, kırılacak tüm zincirler.

Her şey yalan, duyuyor musun beni?
Her şey yalan, siliyor geçmişini.
Hareketler sahte, duygular hep yapay zeka
Bu yalan dünyada güvenme hiç kimseye asla!
Dönüyor bu dünya, içi boş bir dönme dolap
Tek bir gerçek var, o da beyaz bir serap...
Ölüm... Tek gerçek ölüm!

Gerçek sandığın ne varsa feda et...
Bu dijital kâbustan uyan ve veda et...
Çünkü zaman akıp gider, durmaz yerinde
Son nokta konur hayatın en derininde...

Her şey yalan...
Yapay zekalar, yapay insanlar...
Her şey yalan...
Tek gerçek... Ölüm.
Tek gerçek... Rabbe itaat.