Yıllarımı verince, kök saldım sandım,
Her bir köşeye, bir yalan sakladım.
Birer birer eridi, ırtımı dayadığım dağlar,
Güneş batarken, uzayıp gitti gölgeler.
Aşk denen dostluk denen o koca kelime,
Boşlukta yankılandı, gitti değdi kedere,
Güvenim inancım bir sırça köşk gibi dağıldı.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta