Yıllarımı verince, kök saldım sandım,
Her bir köşeye, bir yalan sakladım.
Birer birer eridi, ırtımı dayadığım dağlar,
Güneş batarken, uzayıp gitti gölgeler.
Aşk denen dostluk denen o koca kelime,
Boşlukta yankılandı, gitti değdi kedere,
Güvenim inancım bir sırça köşk gibi dağıldı.
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta